Saturday, June 13, 2009

DNI ARGENTYNY I FESTIWAL TANGA, BRZEG, POLONIA
























THE LETTERS FROM THE DISTANT FRIENDS AND STUDENTS

Ahora ya no veis la cruz del sur, pero creo que con la carrera que tenéis no tendréis ni tiempo de mirar el cielo o si??,.Bueno, yo ya en casita, hoy fui a benirras a ver el mar, pero aun esta fresco el aire (que no termina de hacer frio) no obstante, estaba la playa llena de gente y los tambores tocando como siempre a la caída del sol, ......Bueno ya se que por mas que quiera meterles ganas de venir, no lo pueden hacer, vi la agenda de trabajo y estáis a tope!!!, como cambia todo, pero mejor, que mas gentes puedan disfrutarlos, aprender, y Uds..
os dejo y voy mirando en vuestra pagina las movidas.........por ahora no vi nada, pero si vi en el facebook, fotos de acordeón, pero pocas, me quede con las ganas..............en fin, ya nos veremos al próximo año parece.......cariñotes,,,,,,,,,,la T

Bonjour Aisha y VictorSuper, merci pour vos infos.
Nous allons donc vous rejoindre très volontiers à Riga et vous suivre jusqu'en Ukraine, si cela est possible en avion privé.Nous voulons partir lundi 18. mai et vous rejoindre à Riga le 21. ou 22.Est-ce possible? à la limite, pendant ces 3 semaines avec vous.
Nous irions en train, bateau ou avion de ligne, car apparemment, c'est difficile en avion privé.Nous sommes actuellement à ENGELBERG, une station en Suisse centrale près de Lucerne, ou je fait de la dance sur glace avec une maestro anglaise tout aussi super sur glace que toi sur parquet!!! Ce matin nous avons travaillé le tango argentin..... elle a prit tant de quart, qu'elle a glissé sur le cuir du coté et nous sommes tombés tous les deux!!A très bientôt et meilleures salutations à vous deuxRudi et Brigitte

Välkomna till Europa Aisha och Victor!
Kul att veta att ni är så nära. Tyvärr kan jag inte åka till er de närmaste veckorna även om jag gärna vill. Men jag ska göra allt för att möta er någonstans i Europa!
Kära hälsningar från
L


Thanks Aisha for the London Flyer.We left Vilnius with a bad experience. We paid double the amaunt we were told on the phone. Well, thats life. We passed another sunny day and the night in Gdansk in the same guesthouse. Today, we intend to fly to northwestern Germany and then southwards, as the bad weather continues over Poland and eastern Germany.Thanks for the most interresting experience, we could live with all the nice people you met us in contact. We are curious to hear about LIVV.Rudolf

hola Aisha
me parece que tengas mucho (courage) de salir de tu pais sin conocer a nadie, tampoco donde se vas a dormir (con quien, tu le sabes, no ?!)
POR ESO, Me pregunto cual el el objectivo de tu objectivo ?! qu'est ce que tu en espères , en finale ?! quels sont les bénéfices primaires et secondaires de votre expédition , en d'autres mots. car, souvent un seul arbre cache toute la forêt
besosKeep your hart warm !!!


Witaj Królowo Parkietów i Pierwsza Damo tanga w Brzegu! Zdaje się, że dziś obchodzisz swoje osiemnaste urodziny, więc pozwalam sobie nieśmiało przesłać serdeczny i ciepły uśmiech od emerytowanego tanguero :). Niech Aniołowie Tanga mają Cię w opiece a Moc Starych Mistrzów będzie z Tobą ! Ukłony również dla Lorda Victora ;). Pozdrawiam Franco

querida amiga: muiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiitas felicidades. hoje é o nosso aniversário. hoje nascemos e trouxemos alegria ao mundo.te desejo um dia maravilhoso.beijo super grande saudoso de sua amiga brasileña

Wow, great contrast to Vilnius appartements !! That is what makes life so great!We flew home yesterday from Hamburg, 1500 km in 3.5 hours above some scattered clouds calm like in rails. Brigitte was the pilot and she appreciated!!Tonight J will meet the young tanguero group for a practika and will talk about your week with us.Thanks once again for all you organized for us, we appreciate very much and feel like coming home from 2 month of adventure travelling!!Rudolf


I will put the nice German white wine already to fridge waiting for you and the chat.
yes, I know Estonians......... same as Finns. I advise you to try to get a nice film from Aki Kaurismaki, a finnish film maker. Then you will understand these people......
Okay, I will tell my nice lonely ladies that they may come without a partner and we will manage.
H


Hola chicos, que bueno que siguen teniendo tanta energía, os veo en la pagina Web. y me quedo admirada y complacida de ver los frutos de vuestro trabajo. Estáis guapísimos, (víctor, cuida la cara que a veces parece decir el típico" basta de fotos "), recuerdo cuantas veces esta la chica plasmando momentos ..................Esto de ser famosos es lo que lleva, y la verdad que os seguimos queremos fotos, genial cuantas que ponéis ahora. ..... Ahora comienzo con una instalación que haremos para la fiesta de San Juan, los artistas, ya ves, todo movimiento cultural, que deja una gran satisfacción, y na mas. La parte económica va fatal, no se vende en Dalias por lo que no me dan trabajo, solo la venta el sábado, pero esperemos que comenzando el verano duro y puro sea como siempre.Con eso de unos alumnos que os siguen con avión propio, veo que lo de la crisis os pasa, volando..... genial, que así sea siempre.............Que el camino sea siempre armonioso.............besotes la tía.

Witajcie Kochani?Co u Was słychać? Jak Wam idzie tourne??? Jak patrze na Wasz rozklad jazdy, to az wlosy mi staja deba, bo program macie potwornie napiety… Musicie mieć niesamowita kondycje! Tomek mi opowiadal, ze jednego dni przyjechaliście do wawy i od razu wieczorem wsiedliście w autokar…. Ja sobie troche chorowalam, teraz zarobiona jestm jak diabli, wiec stad chwilowa przerwa w pisaniu. Napiszcie jak wrazenia po początku tourne – buziaczki - Ania

dear aisha and victor, welcome back,
hope you're having a good time over here. i'm afraid my tango skills have not progressed much for lack of a partner! hope the weather is bettter for you over there; it is foul here, like november, wet and windy and cold !look forward to seeing you again, where are you staying? do you want to stay here?lots of love, fanny xx

No tym razem realny świat ale życzę Ci aby pojawiał się jak najrzadziej. Ty jednak pasujesz do pięknych scenerii ,luksusowych hoteli i miłych życzliwych ludzi. Powodzenia,sukcesów, radości………. Całuję

Z okazji Dnia DzieckaMojej kochanej córeczce-chociaż już dorosłej –samych radosnych dni i miłych ludzi spotykanych na drodze życia……..Życzy kochająca mama

Acabo de mandarte una postal desde Sonico, pero no se si llega, y por las dudas, (ya que me pude enterar de que hoy cumples añitos) pues te mando nuevas felicitaciones, que bueno que tengas tu fiesta bailando por las europas!!! que toda tu vida este en armonía , que todo sea facilito y feliz,,,,,,,,,,,,,,,,CTOLLET. MNOHAIA LITA........... MOLS ANIS Y BONS..........

dziękiiii za pamięć !!! No to pogody Wam pozazdroscić !!! Tutaj zimno już.....Ja się udała Ryga, jak tam fashion show ?? buziakiiii, serdecznie pozdrawiamy !!
A.


Dear Aisha,
all the hugs and smiles of the world for you on your birthday!wish you to be followed by happyness and cheerfull mood wherever you go, wish you to stay as shiny and cheeky as you are, and wish you health and physical strength to be able to dance sleepless nights. Oh, and OF COURSE : wish you lots of LOVEI regret I couldn't come this morning to see you off. I am following you on your blog, but I'd like to have some lines from you as well.Good luck with the rest of your tour! It was good to hug you in L'viv :) --
Halyna


se puede conmemorar que:
455 El vándalo Genserico saquea Roma.
1605 Aparece la primera edición de El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha.
1740 Nace Donatien Alphonse François, marqués de Sade
1782 España: fundación del Banco de San Carlos.
1793 Francia: Los girondinos son suspendidos de mandato, para ser posteriormente ejecutados.
1882 Fallece el revolucionario Giuseppe Garibaldi.
1998 India: más de 1.000 nuertos en la ola de calor que azota el subcontinente.
1998 Kosovo: la ofensiva serbia causa decenas de muertos.

aunque ma quedo con el cumple del Marqués de Sade!
Muy Feliz Cumple!
Besos mil,
Nosotros

How about a milonga on wednesday june 24? Just to meet your old pupils and maybe some new ones.I´ll try to arrange one at Båthuset, just two km from my house!
Yes, it will be a picknick and I have brännvin!There is a problem;
there is no seats aviable to Långsele any more. Liggvagn (6-bed compartment 1462 SEK). Quick answer required (tickets disappear very quickly!) Kram S.

Hej tangoprinsessa!
Jag tyckte vi hade en väldigt trevlig pratstund på Svenska Föreningen och eftersom jag inte kunde ge dig nåt visitkort skickar jag mina data på detta sättet. Det skulle vara synd att tappa en sån fin kontakt. Jag skulle tycka det var trevligt om vi träffas nästa vecka på vinprovningen på Svenska Föreningen. Om inte det är möjligt så önskar jag dig trevlig resa och en lyckosam turné i Europa med tangon för dig och din man. Då får vi träffas när du kommer tillbaka. Glöm inte! Bo Blomberg


Hi dear friends,

I just said to Junot some days ago that now soon Aisha &Viktor will come because the fields will soon be yellow........a good "mark" for your arrival even if it´s not every year that you are able to come!Yes, let´s hope something will happen so we can meet!We have been invited to Tallin several times by a friend, but still there has been no chance to go there.Junot is working harder than ever- believe it or not!, but maybe, maybe it will change.So glad to here from you and let´s "hope" and enjoy your tour!Sorry, have to go now.HugsJ and D

Dzień dobry Aisha:) Piszę, aby powiedzieć Pani, jak wielkientuzjazm i jak wielkie emocje ogarniają mnie po dziś dzień, od czasuPani krótkiego pobytu w naszym mieście (Brzegu) podczas którego miałemtę niezwykłą okazję Panią zobaczyć . Tak bardzozainspirowała mnie Pani Pięknem Tanga, opowieściami o Buenos i swojąwłasną osobą, że o niczym innym nie myślę... wyłącznie o Was... takbardzo chciałbym odwiedzić Buenos Aires - poznać życie tego miasta ioczywiście odwiedzić Was i Wasze studio...
Zdaję sobie sprawę, że może mnie Pani nie pamiętać ale spróbuję choćtrochę Pani przypomnieć. Otóż zaczęło się od tego, że moje siostry robiły Pani i innym Paniom makijaż, stąd zupełnie nieoczekiwanieznalazłem się na tym Festivalu. Później przyglądałem się Pani izazdrościłem (muszę się przyznać) naszemu Burmistrzowi kiedy z Paniątańczył... a kiedy nadszedł czas Milongi, czekałem na Panią wytrwale na sali Pani w tym czasie w restauracji na dziedzińcu Zamku spożywała kolację. Później udając się na miejsceimprezy spotkaliśmy się na schodach i wówczas poprosiłem Panią o jeden taniec.... ach jak pięknie powspominać...

P.S. Jest Pani przepiękną Kobietą i wspaniałą Tancerką, a ilość języków jakimi Pani włada jest naprawdę dla mnie zaskakująca i muszę powiedzieć,że jestem pełen podziwu i uznania dla Pani i Pana Viktora:)
POZDRAWIAM GORĄCO!!!no i proszę o odpowiedź - chociaż taką krótką...

Kurcze juz sie za Wami stesknilam :-))))))))))Dorastam w ramach tesknoty do zjedzenia krowki ;-)))))))))Dobra, jade - buziaczki Ania

Friday, June 12, 2009

On the way accross Poland- LUBLIN

This is Podlasie region. And this is it's important castle- in Lublin!Hopefuly it is a next castle we are going to dance tango. Now, we are heading toward Brzeg Castle in Western Poland.
We have checked this one on the way- in case we are invited one day. We will definitely say YES.Lublin is the region of my birth place, though no sentiments attached.

Tuesday, June 02, 2009

NEXT STOP- LEPAJA, LATVIA

Liepaja exists! And there is tango there! Been there, done that!
It was difficult to imagine this little beach town on the Baltic sea, an important navy base in soviet times, when Ivars and Inese told us in Buenos Aires ' we want you to dance & teach tango in Liepaja'. We first met Ivars and Inese 3 years ago in Riga- after the workshops they approached us and invited us to Liepaja. Not to have a rest on the sandy beaches there, but to dance tango! That was the first time we heard that there is a tango group in Liepaja....
140 km as a crow flies to the Swedish Island Gotland, some 60 km from the Lithuanian beach town Palanga..... There we are,gain in Latvia, after a detour to Lviv, Ukraine. It was nice to be in EECC again...Back to civilisation, whatever it means.

Liepaja seemed a remote place, at the end of the world, because it took us a day and a night to travel there, changing means of transport 5 or 6 times ( or is it Lviv which was at the end of the world, or rather, beyond the ' world' ?) The reason is, there are no cheap flights in this part of Europe, definitely not ones connecting non european Ukraine with Latvia.

We were so relieaved when we arrived to Palanga, Lithuania and we met Janis, all elegant in his suit and Pauls ( welcome comittee?) waiting for us with a splendid black car looking like a limousine to take us 60 km more,to Liepaja,Latvia. Even though we were tired we bombared Janis with our hundreds of questions about our new reality. He was the man who REALLY KNEW IT ALL! Even the trickies historical questions which are Victor' s speciality! Labi!


We were brought to a very confortable house, which could easily win the first price for modern design- Victor the arquitect loved its estetics and functionality. I LOVED THE BATH. WE BOTH LOVED our hosts- immediately. They are sort of people who apart from confortable economical situation make you feel at home the moment you arrive, serving their great company and best of cullinary skills ( combining smoked salmon with mango, porridge for breakfast and wine, thanks God) - without excessive eastern european hospitality, which on many occasions we had to ' suffer'. We felt at ease in our new home.

Janis & Inga could be described as a perfect couple, perfect family. Perfect tango partners and students. WE wish we had more of Janises and Ingas among our tango students and friends. Their perfect house was complemented by a perfect cat: Michael Gordan. And most perfect of their sons-barns Pauls.

After a shower ( promising myself many relaxing baths in this bathtub the size of half the bathroom with candles and relaxation music handy) we run to the Rock Cafe, in the heart of Lepaja, to give the tango show. I loved the idea to have a show in Rock Cafe ( which, by the enormous guitar in front alluded to Hard Rock, though Liepaja has its long rock tradition from communist times)We were lucky enough that the rain and wind ( ' normal weather in Lepaja' laughs Ivars) stopped for over an hour- which was enough to fullfil our organizer's dream: have a show on an outdoor platform. Another luck was evident too: no accident performing on a wet, slippery wooden floor. Even dancing violent Libertango. TV crew and fotographers were scanning each movement. The fall would had been spectacular- thanks God it never happened!
I adore dancing in the middle of market squares, in open areas! But... how have the people endured standing in the cold,motionless, looking at us getting warm while dancing??!!

After our show a milonga started and we could see that we are not the only dancers in the town. On the picture- Victor trying Inga's tango skills. Soon after their tanda together, the rain forced us into a cosy interior of Rock Kafejnica. We had the whole evening to meet our students, have a couple of shots of pepper vodka, to which we were inmediately invited by Wiktor ( ' to warm up' as they say) and we recognized Andrei and Lena, who also were among our students at each of our annual visits to Riga! There was also a group of coaches of Spanish basketball players who came here for the European Championship in basket for women. Drinking but not dancing tango.

As I mentioned, Liepaja is a resort. Its inhabitants are very proud of their beaches- wider than in Lithuania and not as commercialized as their famous Jurmala. The only factor preventing us from the full enjoynment was weather- the wave of cold was passing through Eastern Europe thus we had a couple of very capricious days. Indeed we discovered quiet, solitary beaches...

... with only gloomy black shapes moving in the distance. Old ortodox women!

Victor is always finding something funny. ' No morality on the Baltic beaches' he said poiting at ' active prostitute zone' sign:
When we were asked what kind of food we had in Latvia, we respond quickely: strawberries and smoked salmon! Yes, we had tones of strawberies every day, probably the best strawberries in the world- is it because the day is so long at that latitute and the night is only 2-3 hours long? Or is it Baltic sea vecinity giving the straberries this extraordinary taste? Whatever it was, we could not stop eating them. We probably eat smoked salmon every day and only kefir could compete with the frequency we could have it. Ripe mangos in Liepaja? Yes!
What we admired in Liepaja was its arquitecture. Contrasts: old and new. Soviet and modern. Beautiful and ugly- side by side. Like in Buenos Aires.





The wooden houses so characteristic to Jurmala, we could find everywhere in Liepaja too. Some renovated and modernized, like on this pedestrian street,





or gorgious residences by the beach,







some abandoned and waiting for the better times.


But many of them mysteriously and romantically beautiful!










Contrasting with them was a soviet arquitecture. And in its extreme- an abandonded quarter of soviet blocks of flats after the 30 000 militars and their families left. I have not fotographed this sight and even if I had, it would not have given its justice. Most depresing cementary- with the squeletons of buildings decaying in front of our eyes...THAT also, is a part of Liepaja reality, even though it is a history now.

Our farewell milonga was held in a beach restaurant- big cosy wooden cottage!


Of course it was raining again that evening, but who cared! We had a nice milonga with a fashion show, lots of wine and fun.
And promises to come back!

How do we know they like us (with reciprocity)? It's easy- on the bus station, the morning of our departure, our students came, to our surprise, to wave us good bye. And to give us presents. We could not leave Latvia without a bottle of Riga balzam, Laima chocolates, Kefir, special latvian bread ( with nuts and dried fruits) cake, massage set from Wiktor, souvenir CDs. But in reality - a baggage of enriching experiences of those 4 days together....

... and again Liepaja- Warsaw, Warsaw-Podlasie( the train direction Moscow)-then Wroclaw and Brzeg, a charming town by the German -Czech border. Our next destination.






A BIT OF LATVIAN LANGUAGE:
-Prieka ( slash above ´a´)
-paladies
-Ludzu ( slash above the first ´u´)
-labu apetiti
-Tu man patic- I like you

Monday, June 01, 2009

LVIV, UCRANIA,POR VICTOR

Abandonamos por ahora los paises balticos, para huir hacia el sur y hacia el oeste en bondi, entrando en Ucrania. Lviv es la segunda ciudad de esta ex republica sovietica, y es la ciudad a la que llegamos por tercera vez. Ademas, es la ciudad de mis abuelos, o sea que algo de todo esto me pertenece, aunque no me reconozco, la verdad sea dicha. Despues de cruzar la insoportable frontera ucraniana, que ahora es la division Europa/resto del mundo, una carretera medio berreta nos llevo a destino. Ahi esperaban nuestros organizadores locales, Wiktor y Zoya, quienes endeguida nos llevaron a nuestro alojamiento, una comoda "villa" en las afueras de la ciudad, para descansar un rato, banarnos, y enseguida salir para nuestro primer compromiso: Un show en el marco de la semana argentina en Lviv, con todas las autoridades, la embajadora argentina, los capos de la iglesia, y el jet set local. El lugar estaba a tono: el impresionante palacio presidencial de Lviv, especie de Versalles ucraniano, en perfecto estado con sus 300 anos, repleto de obras de arte de incalculable valor, y con una historia que resume tres siglos de cultura, guerras, dominaciones, liberaciones y todos los quilombos tan tipicos de la historia europea. Por todos lados habia afiches anunciando ese evento.

Afiches de calle. ( atenti al texto)

El show fue muy exitoso, y despues de el hubo una seguidilla bastante molesta de fotos sociales, interminables, bailes en distintos salones, charlangas en ruso que no cazo, ( menos mal que la gringa la tiene clarinete con los idiomas), otras en mi ingles berreta, en fin, cumpliendo. Uno de los espectadores era un capo de la iglesia greco-ortodoxa, muy popular aqui. Se trata de esos quias de largas barbas, todo de negro, recontra conserva, ubicado en la primera fila. Como la gringuita estaba medio en bolas, como es la ropa de tango para show, el chabon ya estaba medio incomodo, y para colmo el zapato de ella le paso 2 o 3 veces a 5 centimentros de la nariz, por lo que el tipo se levanto y se fue al fondo del salon, medio asustado. Sin embargo habia otro, un joven obispo de 39 anos, que estaba fascinado con el tango, el baile y la musica, y nos vino a felicitar en perfecto castellano, pues resulta que estudio en la iglesia ucraniana de Buenos Aires, y ahora vuelve a la Argentina como capo de la iglesia greco-ortodoxa alli. Quedamos en ir algun dia a la milonga, para que conozca mas de este submundo.A Dios rogando, y con el tango dando...

A cada rato se hacia mencion a nuestro caracter de “ embajadores culturales de Argentina en Ucrania” y exageraciones por el estilo, pero bueno, todo forma parte de esta movida, y si hay que chamuyar un poco, se chamuyara, tampoco nos vamos a cuestionar mucho. La verdad es que se reconoce en todo el mundo al tango como una expresion cultural inconfundible de Buenos Aires, y mas alla de que la gente participe o no directamente, se lo respeta

El senor Embajador...( mama mia!)

En todas y cada una de las situaciones habia un tipo, edad 40 anos mas o menos, muy amable, que estaba siempre a disposicion: llegamos al lugar de la presentacion, con el portatrajes en la mano, e inmediatamente el lo manotea para ayudar, y lo lleva; hace falta un peine, ahi esta el con el peine en la mano; tengo sed, en el acto se materializa un vaso de agua o cerveza, llegamos tarde a la mesa del banquete post show, y la mesa esta ya medio vacia, y aparece el quia con una bandeja de morfi para nosotros. Omnipresente, siempre. Y entonces reparamos que esa misma situacion ya la vivimos las otras dos veces que estuvimos aqui, con el mismo tipo. Y tambien reparamos en que el tipo jamas tomo una clase de tango, ni bailo nunca en ninguna milonga, ni es del "palo". Tampoco trabaja en el palacio, ni cumple ninguna funcion! Es....Figuretti!! Si, hay un Figuretti en Ucrania, sale en todas las fotos, esta siempre cerca de la mesa con escabio o saladitos, jamas pone una moneda, pero esta siempre en el centro de la escena. La verdad es que no molesta, al contrario, pone buena onda, pero es muy gracioso.
Wiktor, Viktor y Victor... que caras...que estan las cebollas...!!
Tangueros, artistas, periodistas en el Palacio Presidencial. A la izquieda, de negro...Figuretti!


Otra etapa de esta aventura ucraniana fue nuestra presentacion en la television, donde bailamos un tango en vivo, y dimos un reportaje de 40 minutos, en espanol y con traductora oficial puesto por el canal. Todo muy lindo excepto que tuve que levantarme a las 7 de la matina porque era un programa matutino, y todavia tenia las cervezas del dia anterior dando vueltas, pero zafamos muy bien.
Tango por las calles de Ucrania.
Frente al Palacio Presidencial ( atenti a la bandera argentina) El de amarillo es Figuretti!

En el balcon central del Palacio se colgaron las banderas de Ucrania y Argentina, y asi salieron en los diarios y la television local. A veces es un poco dificil creersela, que todo ese quilombo periodistico, y casi diplomatico, se genera alrededor nuestro porque bailamos un poco de tango, y obviamente cobramos por ello. Mundo loco!, no puedo olvidarme de los 25 anos que pase laburando de metalurgico, de arquitecto, de carpintero, y compararlo con esto y... hay algo que no me cierra. Mejor dicho si cierra, cierro los ojos y de doy pa’lante nomas.


La gringa haciendo quilombo, que raro...colgando la bandera argentina en el balcon del palacio.
Se la creyo nomas que era Evita !!

Bien, luego de estos detalles, empezamos las clases cada dia en un centro cultural, donde nos fue muy bien, y el ultimo dia nos organizaron la comida de despedida en la " villa", a lo ucraniano: mucha comida, mucha cerveza y buena onda.Se encendio un fuego en el hogar, donde se cocinaron unas esplendidas brochettes de cerdo, pollo y sabe Dios que mas, que estaban de puta madre. El parrillero a cargo era...Figuretti! que aparecio por ahi, sin que nadie lo llame, pero estaba.Llego el momento de las despedidas, y de las eternas promesas de retorno, que nadie sabe a ciencia cierta si se cumpliran, y bien temprano, a la manana siguiente, nuestro chofer Taras, con su Lada sovietico modelo 70 atado con alambre, nos llevo a la espantosa estacion internacional de omnibus de Lviv. Lugar deprimente si los hay, todo esta pensado a proposito para ser desagradable. Ejemplo: en una estacion de buses, la gente espera, a veces horas, para tomar su bondi, no? Casi siempre esta con valijas, no?Pues bien, nada mejor que un bar donde tomarse un cafe, leer algo mientras se espera. Pero resulta que a los geniales arquitectos sovieticos se les ocurrio poner la cafeteria en el tercer piso, por escalera, ( no hay ascensor) y cada piso tiene como 30 escalones. Resultado: no va nadie! El boliche esta vacio, no se de que vive, y la gente puteando en planta baja, con sus valijas a cuestas, sin un banco donde sentarse.

La deprimente estacion de omnibus de Lviv. Yul Brinner ( Wiktor) ayuda con las valijas.

Finalmente llego la hora de embarcarse en un omnibus marca Ikarus, fabricacion hungara de 1965, hecho bosta. Me console pensando que el viaje era solo de 7 horas ( para nosotros eso es corto) y partimos. Nuestro destino era la ciudad polaca de Lublin, obviamente del otro lado de la frontera, donde teniamos coordinado que nos recogeria la madre de la gringuita, que vive a 80 km. de Lublin, para pasar 2 dias en la casa natal, en el campo, por los cumpleanos de la gringuita, antes de seguir yirando por Europa.Mal que mal, traqueteante, el viejo Ikarus avanzaba rumbo a la frontera, cuando repare en el pasaje que nos acompanaba: 95 % mujeres, casi todas de la onda " babushka", esa clase de ucranianas, panuelo en la cabeza, mucha ropa, edad indefinida, que parloteaban como loros. Unos kilomentros antes de la frontera, como respondiendo a una senal preestablecida, cada una de ellas extrajo de entre sus ropas una pinza y un destornillador, y , cual ejercito de marabuntas, se encaramaron sobre asientos y empezaron freneticamente a desarmar medio bondi: retiraban los frentes de los parlantes, paneles de revestimientos, basureros, luces, todo lo que se podia desmontar, hasta dejar el interior del colectivo lleno de agujeros como un queso gruyere, ante nuestra atonita mirada.Entonces empezaron a encanutar en cada uno de esos huecos abiertos, decenas de cartones de cigarrillos y botellas de vodka, para despues ponerse metodicamente a cerrar todo, atornillando otra vez todo lo que habian desmontado. Ahi la cace: Contrabando, con la obvia complacencia del fercho, que va prendido. Resulta que por la diferencia de precios, cada atado de cigarrillos comprado en Ucrania y vendido en Polonia, les deja un dolar. En 5 cartones nomas, son 50 dolares, mas las botellas. Para esas viejas que estan al pedo, haciendo ese curro 2 veces por semana, ganan mas que sus maridos, que son peones de la obra o fabrica, y que ademas se escabian la mitad de lo que cobran.Llegamos a la frontera, con la mejor cara de boludos que todos podiamos poner, y hay que pasar una revision bastante meticulosa. Todos los pasajeros entregan sus pasaportes, y bajan con todo el equipaje para abrirlo y ser revisado, uno por uno. Siempre hay un ganso que esconde mal el contrabado y se lo sacan, pero el 90 % pasa.

Revisando bagallos en la frontera. A la izquierda, la trompa del bondi sovietico de 1965, a la derecha, un ciudadano ejemplar que no contrabandeo nada.

No se van a poner a desarmar cada bondi o auto que pasa por alli, que son cientos por dia. Ademas, yo creo que las autoridades saben esto, pero es un contrabando hormiga, que a nadie le importa mucho. Como siempre, los curros grosos no se hacen con una babushka.Ya del lado polaco, el proceso se repitio pero a la inversa: vuelta a descajetar medio bus para sacar los bagallos y dejar todo como estaba, a la espera del proximo viaje.Finalmente, volvimos a "Europa". La madre Teresa ( no la de Calcuta, sino Teresa, la madre de Aisha) nos esperaba en Lublin con su impecable auto y en una hora estabamos en el oasis de la calma pueblerina, reponiendonos de la aventura ucraniana. Lamentablemente no duro mucho la calma, pues en 48 horas debimos partir nuevamente hacia Liepaja, una ciudadita costera sobre el Baltico, en Letonia, no lejos de la frontera Lituana. Lamentablemente no pudimos coordinar este viaje como hubiera sido logico, porque al empezar la gira hicimos de norte a sur Estonia, Letonia y Lituania, y ese era el momento logico de ir a Liepaja, pero las fechas siempre dependen de muchos factores, asi que tuvimos que ir hasta Ucrania, para una semana despues volver a Letonia, saltando demencialmente por el mapa de Europa con el consiguiente desgaste de energias y de mosqueta. Pero bueno, a veces se puede coordinar fino y a veces no tanto, dura vida esta! Encima el viaje hasta Liepaja fue en 5 etapas: hasta Miedzyrzec Podlaski en auto, Miedzyrzec-Varsovia en bus, Varsovia centro a Varsovia oeste en tren ( 10 '), Varsovia - Vilnus en bondi, Vilnus-Palanga en otro bondi, y finalmente Palanga-Liepaja en el auto de nuestros anfitriones letones. Para morirse.